De Magiër

De figuur zoals uitgebeeld in deze versie is een goochelaar of charlatan die op de markt zijn kunstjes vertoont. De naam op de Franse kaart is \'Le Bateleur\', en ook Italiaanse kaarten noemen hem Il Bagatto of Il Bagatello; zo speelt hij op de tarot van Bonifacio Bembo met ballen en bekers. De objecten waarmee hij speelt zijn: een stok (vuur), een muntstuk (aarde) , een beker (water) en een zwaard (lucht). De tafel zelf symboliseert de materiële wereld, de stok in zijn hand lijkt op een toverstaf waarmee hij \'hoger\' wijst. Le Bateleur is een nog jonge man die met vele dingen tegelijk bezig is en nog niet goed weet wat hij wil.

De Hogepriesteres

De kaart heeft het Romeinse cijfer II. Grafisch lijkt het op een herhaling van de twee zuilen waaraan de sluier hangt. De zuilensymboliek die teruggaat op de verloren tempel van Salomo komt in verschillende kaarten van de Tarot de Marseille voor. De afbeelding toont een vrouw van een zekere leeftijd die voor een sluier op haar troon zit. Ze draagt een tiara die in de meeste versies \"uit het kader breekt\". Op haar schoot ligt een open boek. Ze is gekleed in een zware mantel. \"La Papesse\" is de vrouwelijke tegenhanger van de vijfde kaart: \"Le Pape\". Samen met hem vormt ze het spirituele koppel van het spel. Iconografisch heeft ze veel gemeen met de zg. \"Sedes Sapientiae\". Het boek op haar schoot zou de Thora of de Bijbel kunnen voorstellen. De sluier die een deel van de tempel aan het oog onttrekt is een attribuut dat in de synagoge het \"heilige der heilige\" verborgen houdt voor onbevoegden. Omdat ze gezeten is en voorzien is van zware klederdracht wordt ze als een statische persoon gezien. Dit in tegenstelling tot \"LE BATELEUR\" die recht staat en bedreven is met zijn handen. La Papesse leest het boek zelf niet maar schijnt met haar vingers een aantal lijnen aan te duiden. Ze is de persoon die de boekenkennis (exoterische kennis) doorgeeft.

de Keizerin

De Tarot de Marseille toont een gouden adelaar op het schild van de Keizerin, als symbool van haar macht en intuïtieve geest. Deze kaart wordt soms ook \'La Grande Mare\' genoemd, wat ook duidt op haar moederlijkheid en haar verbondenheid met de natuur, de moeder, de geliefde, vruchtbaarheid. Een jonge, gekroonde vrouw zit op een troon. Haar rode jurk onder een donkerblauw kleed wijst er net als bij La Papesse op dat haar daadkracht wordt beheerst door haar spiritualiteit. Ze koppelt kracht aan beheersing en creativiteit.

De Keizer

De keizer zit met gekruiste benen die een 4 vormen. De gouden adelaar op de grond benadrukt zijn aardse heerschappij en kracht. Als kaart volgt hij in de tarot de Keizerin op, die creëert, voortbrengt. De Keizer creëert niet, maar beschermt en consolideert. De arend komt ook al voor op de oudere Visconti Sforza Tarot, op de helm ven de Keizer, hier is hij afgebeeld op zijn schild. De scepter en de globe zijn uiterlijke kentekenen van macht. De iconografie van deze kaart bleef vanaf de 16e eeuw vrij onveranderd, de scepter, de globe en het kruis, het schild met de adelaar zijn in de meeste versies aanwezig. Een interessante uitvoering is die van de Zwitserse occultist Oswald Wirth, een tarot uit 1889 die hij baseerde op de Tarot de Marseille zoals hij die in Le Tarot des Bohémiens van Papus aantrof. In zijn versie zit de Keizer op een troon in de vorm van een kubus. Dit versterkt weer de symboliek van macht en stabiliteit en is ook een hint naar de steen der wijzen van de alchemisten, die kubusvormig zou zijn.

De Hiërofant

Deze kaart, die ook wel Hogepriester wordt genoemd, staat voor een diep gevoel van geloof en vertrouwen en vertegenwoordigt samen met De Hogepriesteres en De Ster een van de drie beschermende kaarten van de Tarot die het verloop van een gebeurtenis gunstige vooruitzichten geeft. Op het vlak van arbeid laat deze kaart ons zien dat we ons met fundamentele zaken bezighouden. De Hiërofant staat voor het zoeken naar diepere inhouden en een waarachtige roeping. Op het vlak van ons bewustzijn houden we ons bezig met vragen over zin en waarden, en staan open voor religieuze ervaringen. In onze persoonlijke relaties wijst De Hiërofant erop dat we ons in een fase bevinden waarin het vertrouwen en de genegenheid voor elkaar groeiende is. Op het niveau van gebeurtenissen symboliseert deze kaart onze wens om te trouwen of samen verder door het leven te gaan.

De Geliefden

Een man en een vrouw staan beiden voor een boom. Achter de vrouw staat een boom met appels en een slang. Dit is het symbool van kennis alsook van begeerte. Achter de man staat een boom met twaalf vurige tongen (twaalf tekens van de dierenriem). Dit is de levensboom. In het midden boven hen de aartsengel Rafaël als bemiddelende kracht. Hij vertegenwoordigt het element lucht (= ons denken). Deze kaart is een weergave van het paradijsverhaal. Eva at van de appel en na enig aarzelen at Adam ook ervan. Daarna werden ze uit het paradijs verjaagd. De Geliefden stelt een situatie voor, waarin de mens een keuze dient te maken. Niet zozeer een keuze tussen \"goed\" en \"niet goed\", doch het omvat veel meer. Het is een keuze tussen het hart en het verstand, het denken en het voelen, dus in feite tussen het hoger en het lager zelf. Enkel door steeds weer te moeten kiezen tussen deze twee, kan hij inzichten verkrijgen en ervaringen opdoen. Het uiteindelijke doel is, dat de Geliefden de berg op de achtergrond gaan beklimmen. Dit wil zeggen, dat de mens de dualiteit bemeestert en vanuit de innerlijke harmonie een keuze maakt. Hierna kan hij het pad volgen, dat hem uiteindelijk tot het licht zal brengen.

De Zegewagen

De wagenmenner in zijn zegewagen, die getrokken wordt door twee sfinxen. De prins staat onder een hemelsblauw, met sterren bezaaid baldakijn, dat door vier zuilen gedragen wordt. De prins is de menselijke persoonlijkheid, die onafgebroken bewust op zoek is naar de innerlijke wereld, naar verlichting. Hij stelt de ziel voor. De wagen symboliseert het lichaam. Het lichaam wordt bestuurd door de ziel. De staf in zijn rechterhand duidt aan, dat hij gebruik maakt van zijn doelgerichte wil. Mentaal, met zijn wil leidt hij ook de twee sfinxen. Vandaar dat hij geen teugels heeft. De twee sfinxen geven de dualiteit weer, de positieve en de negatieve aspecten. Het is van het grootste belang, dat hij deze dualiteit in bedwang kan houden. Als de wil maar even verslapt, verliest hij zijn controle en zullen de wagen (= lichaam) en wagenmenner (= ziel) uit elkaar gaan. Het schild op de voorkant van de wagen symboliseert het samengaan van het mannelijke en vrouwelijke deel in de persoonlijkheid. De gevleugelde globe stelt zelfbewustzijn voor, verhoogd door aspiratie. De achtpuntige ster op zijn kroon symboliseert kosmische energie, die richting geeft aan zijn hartstochten. Het lichtende vierkant op de borst staat voor de wereld van de vier elementen, de stoffelijke wereld, de vier windstreken, de vier seizoenen. Het achtdelige kleed (acht plooien) en de planeettekens op de ceintuur stellen de heerschappij van de ziel over de stoffelijke wereld voor. Op zijn schouders zijn twee halve manen te zien, de wassende en de afnemende maan. Deze stellen de ruimte en tijd voor, geestesgesteldheden. De Zegewagen is erg groot in verhouding tot de stad op de achtergrond. Dit betekent, dat zijn wil krachtiger is dan de regels van de maatschappij (wereld). Het feit, dat de wagen niet in beweging is, duidt erop, dat hij geen rebel is. Het blauwe baldakijn geeft aan, dat dit evolueren gebeurt in het leven op aarde, voorgesteld door de vier zuilen.

Kracht

Een mooie vrouw sluit de bek van een leeuw. De leeuw als koning der dieren vertegenwoordigt het lagere zelf, dat hier aan het hoger zelf onderworpen wordt. Het lager zelf is het dierlijke, het instinctieve in de mens. Deze eigenschappen worden gedurende het gehele proces van de groei van de ziel omgevormd. Dit gebeurt niet met alle macht, doch door innerlijke kracht, geestkracht. Deze geestkracht is de liefde; de leeuw onderwerpt zich aan de vrouw. Hij wordt door liefde in handen gehouden en bestuurd. Het lemniscaat boven het hoofd van de vrouw is het symbool van eeuwig leven en van bewustzijn. De krans van rozen drukt de bevrijde en getemde lagere verlangens uit. De verlangens zijn veredeld. Het witte kleed van de vrouw staat voor zuiverheid en spiritualiteit, de leeuw voor hartstochten, de lagere driften. De gele achtergrond weerspiegelt de denkwereld (Mercurius). Het groen is de kleur van de natuur en de goedwillendheid. De blauwe berg kun je zien als een stukje hemel, dat ervaren wordt, als je erin slaagt de leeuw de baas te blijven. De Kracht symboliseert de strijd binnen ons. De lagere natuur wordt onderworpen aan het hogere zelf door de kracht, die liefde heeft. Het hart legt het verstand het zwijgen op. Dualiteit tussen denken en voelen. Het is een kaart vol hartstocht, vuur, intensiteit. Innerlijke groei.

De Kluizenaar

De Kluizenaar staat op een met sneeuw bedekte top van de berg en kijkt naar beneden. Hij draagt een grijze mantel met kap. In zijn rechterhand houdt hij een lantaarn. Hierin zit een zespuntige ster. In zijn linkerhand houdt hij zijn staf. Op deze kaart is de mens naar de top van de berg geklommen. Onderweg heeft hij door zijn ervaringen wijsheid en inzichten verworven. De wijsheid wordt uitgedrukt door de grijze mantel en het inzicht door de zespuntige ster in de lantaarn. De Kluizenaar is zover gekomen, doordat hij alles achter zich heeft gelaten. Hij kijkt niet meer terug naar het verleden. Dit wordt door de kap weergegeven. Hij maakt gebruik van zijn staf, zijn wil, die hem steun geeft. De met sneeuw bedekte top stelt de zuivere spiritualiteit voor en duidt tevens op de \"eenzaamheid\", die hij ondergaat (in geestelijk opzicht is hij niet eenzaam en alleen). De Kluizenaar geeft twee richtingen aan: innerlijk: zelfkennis en wijsheid uiterlijk : een voorbeeld, een gids Dit laatste wordt nog eens benadrukt door de ster in zijn lamp. de ster is namelijk ook een symbool voor de Heremiet als leermeester. Als hij stil staat en zich omkeert om zijn licht te laten vallen op degenen, die hem volgen, geeft hij daarmee aan, dat alle wijsheid niets betekent, tenzij wij ons omkeren om deze wijsheid door te geven. De Kluizenaar symboliseert de menselijke persoonlijkheid, die zelfkennis heeft verworven en daardoor het contact met zichzelf weer hersteld heeft. Hij is het innerlijk weten, het innerlijk licht.

Het Rad van Fortuin

Het rad op deze kaart beeldt de levenscyclus uit. Uitgaande van de vorige kaart (De Kluizenaar) wordt hier voor de persoonlijkheid een nieuwe levenscyclus op een hoger niveau uitgedrukt. Dit wordt weergegeven door de vier mystieke gestalten in de hoeken van de kaart. Ze zijn ontleend aan het visioen van de profeet Ezechiël (1:10) en ze komen eveneens in de Openbaringen van Johannes voor (4:7): De gevleugelde Stier - het element aarde De gevleugelde Leeuw - het element vuur De adelaar (getransformeerde Schorpioen) - het element water De mens als engel (Waterman) - het element lucht Deze gestalten tonen aan, dat de vier elementen, waaruit de mens bestaat, een dusdanige ontwikkeling hebben doorgemaakt, dat ze losgekomen zijn van de aarde. De boeken met de kennis zijn een geestelijk bezit geworden. De gestalten zijn daarom in de wolken afgebeeld. Bij het rad zijn twee wezens: de jakhals, Anubis, de Egyptische God van het goede; deze gaat omhoog de slang, Seth, de Egyptische God van het kwade; deze gaat omlaag Boven op het rad zit de sfinx met het zwaard (het lot). Op het rad lezen we TARO. Rechtsboven in het wiel (tegen de klok in) zien we in de buitenrand de Hebreeuwse letters voor God: Yod Heh Vau Heh (JHVH). Verder lezen we TORA (boekrol van de Hogepriesteres), dit is de Wet en ROTA (Latijns), hetgeen wiel betekent. Samen vormen ze TAROT. Op de spaken in de binnencirkel zijn (met de klok mee) de symbolen voor kwikzilver, zwavel, water en zout afgebeeld. Deze hebben betrekking op de transformatie. Het Levensrad symboliseert de levenscyclus, het idee van dood en wedergeboorte. De kringloop van het leven. Het begin en het einde.

Gerechtigheid

Vrouwe Justitia zit tussen twee pilaren met een zwaard in haar rechterhand en een weegschaal links. Ze straalt een natuurlijke openheid uit. Haar eigenschappen zijn wijsheid, gerechtigheid en liefde. Vanuit deze hoedanigheden neemt ze haar besluiten. Alles wat de mens doet en gedaan heeft in het verleden wordt in die weegschaal gewogen. Deze geeft de juiste balans aan. Het tweesnijdende zwaard stelt het onderscheidingsvermogen voor en het dient eveneens om beslissingen te nemen en daden te beoordelen. De kleur purper van de voorhang symboliseert de innerlijke wijsheid. Het geel van de achtergrond, de kroon, de haren en het rode kleed zijn symbolen van de planeet Mars, de weegschaal en het groen van de mantel verwijzen naar de planeet Venus. De edelstenen, de blauwe saffier in de kroon en de robijn in de speld, drukken de waarheidsliefde (saffier) en de liefde (robijn) uit. Vrouwe Justitia spoort ons aan trouw te blijven aan het geloof, dat het goede zal zegevieren door de kracht van de liefde. De Gerechtigheid is de kosmische wet van oorzaak en gevolg. Dat we zaaien wat we zullen oogsten.

De Gehangene

Een man hangt ondersteboven aan een T-vorm kruis, het zogenaamde Tau-kruis. Dit is het onderste gedeelte van een Ankh, het Egyptische levenssymbool en symbool van heiliging en wijding. Zijn benen vormen een kruis. De handen vormen met het hoofd een naar beneden gerichte driehoek. Dit wil zeggen, dat de materie tijdelijk over de geest heerst. Om zijn hoofd is een stralenkrans. Deze krans duidt erop, dat hij zich in een ander bewustzijnstoestand bevindt. Hoewel hij geheel machteloos is, hij is aan armen en benen gebonden, is zijn geest vrij. De gekruiste benen vormen een omgekeerde 4. 4 is het getal van de aarde met de vier windstreken. De Gehangene wordt beproefd. Van hem wordt verwacht, dat hij de noodzaak hiervan innerlijk kan begrijpen en volledig accepteert. Hierna kan er een ommekeer plaats vinden. De Gehangene symboliseert de beproeving, het offer. Het begrijpen van de noodzakelijkheid van de machteloosheid in deze toestand.

De Dood

De Dood, helemaal in het zwart gekleed, zit op een wit paard. Hij draagt een vlag in zijn linkerhand. De mensen vallen op hun knieën, behalve de priester. Deze ziet vol vertrouwen op, zijn geloof geeft hem daartoe de kracht. Indien de mens op zijn zoektocht zover gekomen is, dat hij zijn lot op zich genomen heeft en zodoende de beproeving van de vorige kaart (De Gehangene) doorstaat, dan volgt er een ommekeer. De oude mens sterft als het ware en de nieuwe wordt geboren. Dit wordt uitgedrukt door de Dood. Het betekent geestelijk gezien het sterven van het oude ego en het overgaan naar een hoger bewustzijn. De Dood draagt zwart. Zwart absorbeert alle andere kleuren. De Dood absorbeert alle individuele levens. Het paard is wit. Wit weerkaatst alle kleuren en symboliseert zuiverheid, maar ook het Niets. De witte, mystieke roos op de vlag staat voor het leven en het gezuiverd verlangen. De zon tussen de twee zuilen is het symbool van onsterfelijkheid. De boot op het water is het zelf, dat naar een nieuw leven gaat. De Dood symboliseert het sterven en de bevrijding van het oude. Het terugkomen tot de essentie. De transformatie van de persoonlijkheid en het binnengaan in een nieuwe bewustzijnssfeer.

Matigheid

De engel van Gematigdheid schenkt het water over van de ene naar de andere kelk. Hij doet dit zeer nauwkeurig, zonder dat er ook maar een druppel van de totale inhoud verloren gaat. Hij staat daarbij met één voet in het water en met één voet op het land. Met de twee kelken wordt opnieuw dualiteit weergegeven, het mannelijke en het vrouwelijke aspect, het denken en het voelen. De engel (aartsengel Michaël) kan men zien als het goddelijk deel, het hoger zelf. Hij bewerkstelligt het evenwicht tussen het mannelijk en het vrouwelijk deel in de mens en voegt deze samen. Deze samenvoeging vindt uiteraard in de ziel plaats en wordt gelijktijdig in de dagelijkse wereld hier op aarde uitgedrukt. Dit is te zien, doordat een voet van de engel in het water staat (water = ziel) en de andere op de grond (aarde). Het in harmonie en evenwicht zijn met zichzelf is niet enkel een innerlijk gebeuren. Dit drukt zich ook weer uit in de wereld van alledag, namelijk in onze omgeving, in het samengaan met anderen. Het zonneteken op het voorhoofd is een universeel symbool. Het stelt de verlichte staat van de mens voor en tevens het openen van het derde oog. Het vierkant op de borst met daarin de goddelijke driehoek symboliseert de drie-eenheid van de geest, ziel en lichaam. De vierhoek stelt de aarde voor met de vier elementen, de vier seizoenen en de vier windstreken. De weg achter de engel leidt terug naar het licht. De Gematigdheid symboliseert evenwicht en harmonie in zichzelf en met anderen door aanpassing. Hierdoor wordt de juiste maat verkregen. Het is een gelukbrengende kaart; een houdingskaart (bewust vanuit jezelf).

De Duivel

De Duivel zit op een halve stenen kubus. Hij houdt zijn rechterhand omhoog en in zijn linkerhand houdt hij een brandende fakkel. Deze is naar beneden gericht. Aan zijn voetstuk zijn een man en een vrouw geketend. Ze zijn naakt en hebben horens en staarten. De Duivel heeft horens en een omgekeerd pentagram op zijn hoofd. Verder heeft hij de vleugels van een vleermuis (een nachtdier en bloedzuiger). De achtergrond van deze kaart is geheel zwart. Op kaart 6, De Geliefden, stond de mens voor een beslissende keuze. De Duivel kun je beschouwen als een rechtstreeks gevolg van deze keuze. Hiermede wordt bedoeld, dat er een besluit is genomen, geheel gericht op het eigen belang. Verder staat de Duivel voor alle ik-gericht handelen, vanuit het lager zelf, het instinctieve in de mens. Dit wordt uitgedrukt door de staarten en de horens. Zodra de mens zijn lagere instincten niet meer meester is, onder andere het verlangen naar macht, geld, sex, dan is hij niet meer vrij. Hij wordt gekluisterd aan de materie. De Duivel staat voor afwezigheid. Afwezigheid van harmonie, liefde en eenheid. Hij is de aan de materie gebonden mens, die enkel oordeelt naar de buitenkant, die geen inzicht heeft in de werkelijke waarden, noch in geestelijke zaken. De toorts houdt hij omlaag. Daarmee geeft hij te kennen, dat voor hem de werkelijke wereld enkel de zichtbare, de materie is. Het omgekeerde pentagram symboliseert het omdraaien van de werkelijke waarden. Hierdoor is hij ook het omgekeerde van het licht. De zwarte achtergrond duidt op afwezigheid van licht, geen inzicht. Het teken in zijn rechterhand is het Saturnus-teken, dat staat voor de beperkingen en de zwakheden van de mens. De halve, stenen kubus symboliseert de wereld van de verschijningsvormen, de materie. De materie echter is slechts de halve waarheid, het halve weten. De gekluisterde mensen aan het voetstuk verwijzen naar de binding met de materie. Het feit, dat de kettingen los om de hals zijn gelegd, betekent dat de mens zichzelf kan bevrijden.

De Toren

De Toren wordt door de bliksem getroffen en de kroon valt er vanaf. Bovendien is door de inslag een brand ontstaan. Uit de drie ramen komen vlammen. Ook vallen er twee personen uit. Verder zijn er tweeëntwintig vlammende tongetjes ofwel godsvonken te zien. De Toren is de mens zelf met al zijn hoedanigheden en eigenaardigheden. Alles zit in die toren. De bliksem slaat in door een heftig impuls, van buitenaf of door eigen inzicht. De kroon valt er vanaf en de Toren wordt geopend. De bliksem slaat in, het vuur, oftewel het licht stroomt naar binnen. Tijdens deze inslag worden de lagere eigenschappen en gevoelens (emoties) naar buiten gegooid. Dit wordt weergegeven door de omlaag vallende personen. Hetgeen naar buiten komt en vernietigd wordt, gaat veelal gepaard met heftige conflicten. De vonken zijn eveneens lichtflitsen. Ze symboliseren telkens een flits van bewustwording. Deze inslag komt onverwacht en wordt ook wel \"de hand van God\" genoemd. Het kan een dramatische ervaring zijn, doch achteraf bekeken, is het een bevrijdend gebeuren. De inslag duidt altijd op de aanwezigheid van geest (licht). Er vindt een grote doorbraak op drie niveaus plaats, die gesymboliseerd worden door de drie ramen, namelijk geestelijk, lichamelijk en gevoelsmatig (ziel). Een grote schoonmaak naar lichaam en geest. Het kwaad vernietigt zichzelf. Elke vorm van verwaandheid komt tot een einde. Het is een kaart van moeilijkheden, van verandering, doorbraak (maar wel naar het positieve). De Toren symboliseert het innerlijke transformatieproces, waardoor plotseling en geheel onverwacht door een diepe en ingrijpende ervaring een afbraak plaatsvindt van de oude persoonlijkheid. Het is de vernietiging van alle onvolkomenheden en houdt derhalve eveneens een bevrijding in.

De Ster

Een naakte vrouw giet twee kruiken met water leeg. Een kruik in het water en de andere op de aarde. In het midden boven haar staat een grote achtpuntige ster met zeven kleinere sterren er omheen. De vogel in de boom slaat zijn vleugels uit, gereed om te vliegen. De naakte vrouw is het gevolg van het innerlijk transformatieproces. Dit maakt, dat de mens zijn eigen innerlijk gaat ervaren. Het water, hoewel nog een kleine plas, stelt het onbewuste, de ziel voor. Het is hetzelfde water, dat even te zien was achter de voorhang van De Hogepriesteres (2). De vrouw kan putten van het levenswater en ze laat haar kruiken leegstromen op het land en in het water. Hiermede brengt ze tot uitdrukking, dat ze hetgeen ze zelf heeft verworven zonder voorbehoud uitschenkt in het leven van alledag. De vijf stromen water uit haar kruik stellen de 5 zintuigen van de mens voor. De ibis in de boom symboliseert de ziel, die vrij is en loskomt van de materie en zich gelijktijdig weer verbindt met het lichaam. De achtpuntige ster is het symbool van de kosmische energie, het kosmisch bewustzijn. De zeven kleine sterren, ook met acht punten, geven de evolutie aan. De Ster symboliseert het doorbreken van het kosmisch bewustzijn, de eenheid met alles.

De Maan

Midden tussen de twee torens loopt een pad. Daarboven is een grote zon met een maansikkel en een gezicht. Een wolf en een hond kijken naar boven. In het water zit een kreeft. Wederom vallen godsvonken naar beneden. Bij De Toren (16) werd de toegang tot de ziel geopend. De voorhang van het bewustzijn ging open (Hogepriesteres - 2). Bij de Maan proberen we in de ziel te kijken oftewel de ziel te zien (de ster is je eigen licht, je eigen bewustzijn. De Maan, de spiegel van de ziel, met gezicht wil dus in de ster kijken: dus in je ziel kijken). De Maan is een van de moeilijkste kaarten om te duiden. De Maan vertegenwoordigt de spiegel van de ziel en derhalve is dit een kaart van diepe zelfkennis. De wolf en de hond echter zijn de bewakers van de ziel. Ze stellen het lagere, het instinctieve voor. Ze zorgen ervoor, dat je niet zomaar in jezelf kunt kijken. De torens zijn de laatste manifestatie van het dualisme. Zij vormen de grenzen met het waarneembare. Het pad symboliseert de reis in de diepte van de gevoelswereld. We zien het water met de kreeft op de voorgrond. Water vertegenwoordigt het gevoel en de maan heeft invloed op het water (de getijden). Deze invloed is onzichtbaar, doch onmiskenbaar aanwezig. De maan heerst niet enkel over de watergetijden, doch heeft ook haar invloed op luchtstromingen en op de groei in de natuur. Ook de mens staat onder invloed van de maan. Doch wat is de maan nu werkelijk? Wat wil de Maan ons vertellen? In werkelijkheid heeft de maan geen licht van zichzelf, doch weerspiegelt het licht van de zon. Dat betekent, dat de maan een onbewust aspect is. De ziel is ook onbewust. De mens, wiens bewustzijn afhankelijk is van hetgeen zichtbaar is, kan worden meegesleurd door stemmingen, gevoelens en wat al niet meer. De maan is van invloed op de menselijke belevingswereld en met name de kracht van de volle maan. Zoals de maan van invloed is op het onderbewustzijn, zo is er op deze kaart sprake van ervaringen en gevoelens uit het onbewuste van de menselijke persoonlijkheid. Verborgen zijden van onze gevoelswereld komen naar de oppervlakte. Verborgen, omdat ze uit de schaduw komen, uit het donker. Met deze ervaringen en gevoelens kun je twee kanten op: 1. je geeft je over aan de duisternis (de maan is immers onbewust en zonder licht) en laat deze over je heersen. In dit geval is er sprake van grote onrust, emotionaliteit, verwarring, fantasie en zelfbedrog. Ook bijgeloof en angst behoren tot de schaduwzijde van de Maan. 2. je laat het licht van je bewustzijn schijnen in het donker van het onderbewustzijn (het water) om een juist en helder beeld te krijgen. In dit geval laat je je niet uit het evenwicht brengen door de gemoedsbewegingen, door de veranderlijkheid van je gevoelens. Je aanvaardt deze schommelingen, de veranderlijkheid en weet, dat ze deel uit maken van het eeuwige levensritme, evenals eb en vloed, dag en nacht, zonneschijn en regen, zon en maan .

De Zon

Een grote Zon met stralen, die zich over de gehele breedte van de kaart uitspreiden. Een naakt kind op een wit paard draagt een grote, rode vlag. Een grijze muur achter het kind. Vier zonnebloemen in volle bloei. In de Zon zien we op de allereerste plaats een gezicht. Een gezicht is als iets persoonlijks te beschouwen. Het betekent, dat het licht van de zon, het licht van de geest, in de persoonlijkheid is doorgedrongen. Zoals de zon leven geeft aan alles, de bron van leven is, zo is de geestelijke zon in onszelf de godsvonk. Hierdoor zien we niet enkel meer de uiterlijke vormen als zijn reëel, doch we ervaren, dat deze vormen slechts dienen om de inhoud ervan te leren kennen. Bij de Zon aangekomen, laat de mens zijn eigen zon schijnen, hetgeen inhoudt, dat hij getransformeerd is van iemand die licht weerspiegelt in iemand die licht uitstraalt. Hierdoor ziet hij zowel de vorm als de inhoud, de uiterlijke en de innerlijke bestaanswereld. Hij doorziet volledig, helder en direct. De vier zonnebloemen symboliseren de vier elementen. Enkel door zich naar het zonlicht te wenden, kunnen ze tot volle wasdom en bloei komen. Zo ook dient de mens zich te richten naar de geestelijke zon of het centrum. Het kind is de nieuwe mens en drukt de spirituele wedergeboorte uit. Het is naakt, het toont zich en het staat open voor het licht. Hiermede wordt aangegeven, dat het de naakte waarheid presenteert en een verstaan van de dingen, zoals ze werkelijk zijn. De rode vlag stelt de levenskracht voor. Het witte paard is het symbool van werken en volgzaamheid en duidt aan, dat de instinctieve krachten van de ziel overwonnen zijn. Het wit staat voor zuiverheid en reinheid. Het feit, dat het kind gedragen wordt, betekent dat alles vanzelf gaat, de energie is volop aanwezig. het is het leven zelf, dat hiervoor zorgt, omdat je het leven leeft. De muur van grijze stenen stelt het verleden voor.

Oordeel

Een engel (aartsengel Gabriël) blaast op een trompet. Hieraan hangt een witte vlag met een rood kruis. Uit het graf op de voorgrond verrijst een man en een vrouw en tussen hen een kind. Achter hen verrijzen nog meer mensen. Op de achtergrond is een besneeuwde bergketen te zien. Nadat de mens in de Zon zijn spirituele wedergeboorte heeft ondergaan, volgt er een oproep. Deze oproep kun je zien als de engel oftewel je hoger zelf, dat in jou werkzaam wil zijn. In de ziel wordt deze oproep ervaren als een inspiratie, een roeping, die tot de verwezenlijking van je ware zelf dient te leiden. Hiertoe is het van groot belang om gehoor te geven aan die innerlijke impulsen, om te leren luisteren naar de ziel. OOR-DEEL Gehoor geven aan ... Deel hebben aan ... Leren luisteren naar ... De man, de vrouw en het kind stellen de nieuwe persoonlijkheid voor (de mens is een drie-eenheid), die gevolg geeft aan de oproep van de engel. Het rode kruis op de vlag symboliseert het samenkomen van de tegenstellingen en alles wat voorheen van elkaar gescheiden was. De bergketen staat voor het abstracte denken. Voorbij onze beperkte kennis bestaat eeuwige waarheid. Deze is voor eenieder toegankelijk. Het is de ware geest. De mensen op de achtergrond geven aan, dat elke individuele bevrijding tegelijkertijd een bevrijding is voor iedereen. Het Oordeel verwijst eveneens naar onsterfelijkheid. Het Oordeel symboliseert de opstanding, de roeping, de waarheid en de realisatie van het zelf.

De Wereld

Een vrouw, enkel met een grote paarse sluier om haar lichaam gedrapeerd, houdt in beide handen een scepter vast. De grote, ovale lauwerkrans vormt een soort omlijsting. De houding van de danseres is omgekeerd aan die van De Gehangene (12). In de hoeken van de kaart zijn de vertegenwoordigers van de vier elementen in wolken gehuld. Na de oproep om gehoor te geven aan de vervolmaking, om je met je ware zelf te verenigen, volgt de voleindiging. De danseres is geheel vrij en in eenheid met alles. Terwijl ze in de materiële wereld leeft (de rechtervoet staat op de grond), wordt de vrijheid van de ziel weergegeven door de opgeheven linkervoet. De scepters in haar hand betekenen, dat de mens het lot in eigen handen heeft. Ze zijn tevens symbool voor de mannelijke en de vrouwelijke energie, van elektrische en magnetische energie. Dit alles is in evenwicht, want de staven zijn even groot. De paarse sluier verbergt haar tweeslachtigheid. Paars is de kleur van goddelijkheid. Ze is zowel mannelijk als vrouwelijk. De groene lauwerkrans duidt op de overwinning, de bekroning, de versmelting van het ego met de ziel. Groen is eveneens een kleur van liefde en genezing. De ovale vorm van de krans doet denken aan het getal 0, het kosmische ei, alles-in-een en hier het symbool van het hoogste bewustzijn. De rode linten om de krans zijn in de vorm van een 8. Dit duidt erop dat hemel en aarde met elkaar in verbinding staan. Dit blijkt ook uit het feit dat de danseres met één voet op de \'grond\' staat en één voet in de lucht heeft. Het levensritme wordt door de dans van de danseres tot uitdrukking gebracht (de dans is het symbool van het in het nu staan). De danseres, die de omgekeerde houding heeft van De Gehangene, laat zien waar de beproeving van de Gehangene uiteindelijk naartoe voert. De vier elementen in de hoeken van de kaart zijn volledig vergeestelijkt. Je ziet alleen het hoofd en het hoofd staat voor de ware geest. De Wereld symboliseert de voleindiging, de vereniging met het hoger zelf, het kosmisch bewustzijn.

De Dwaas

Als je ervan uitgaat, dat alles ontstaat uit het Niets, de nul, het kosmische ei, dan is het getal O de ongeopenbaarde toestand, de totaliteit, de oorspronkelijke heelheid. Alles is nog mogelijk. Dit wordt weergegeven door de Dwaas en met deze sleutel beginnen we aan onze ontdekkingstocht door de Grote Arcana. Een jongeman staat aan de rand van een afgrond. Hij is zeer weelderig gekleed. Hij draagt een stok over zijn schouder met daaraan een zak. Aan zijn been probeert een hondje zijn aandacht te trekken. In zijn linkerhand heeft hij een roos. De kleuren van de kaart zijn helder, zonnig. Het getal 0 staat voor alles en niets. Het drukt de godskracht uit. Uit de nul is alles ontstaan. Dit betekent ook, dat gelijktijdig in die nul alles aanwezig is. Deze persoon (man of vrouw) is die dwaas, die nul, die zich van niets bewust is en die ook niet weet, dat hij zichzelf niet kent. Maar hij gaat erop uit. Het avontuur lokt, hij wil alles kennen en verkennen. Zijn bedoelingen zijn zuiver. De witte roos symboliseert dit. In de zak zit zijn reisbagage ofwel al zijn talenten, eigenschappen en ervaringen. De rode veer en de lauwerkrans om zijn hoofd symboliseren de kosmische levenskracht. De staf stelt zijn wil voor. De hond is zijn lager zelf, zijn instinkt, dat tijdig waarschuwt voor ongeval. Doch hij moet dan wel hierop reageren. De Dwaas loopt met zijn gezicht in de lucht. Hij kijkt niet naar de weg, met andere woorden hij heeft geen zicht op de weg, geen inzicht dus. De zon schijnt, dit wil zeggen, dat de persoon geestelijk volwaardig en derhalve bij zijn volle verstand is. Hij weet alleen niet waar hij vóór staat. hij is in het geheel niet hopeloos, maar wel roekeloos. Hierdoor ontstaat een situatie, waarin alles mogelijk is, zowel beperktheid als onbeperktheid. Je kunt alle kanten op. Het is een persoon, die in geestelijk opzicht niets weet, doch leren wil, alsook een persoon, die de hele weg heeft afgelegd. De kleur geel staat voor de geest, de stralend